ذکرهای فراموش شده

نمی دونم چی شده ، امروز موقع نماز مغرب به این فکر افتادم که کجا می تونم برم . هر جا باشم و هر جور باشم در زیر آسمونی هستم که خدای اون .....

خدای من می دونم که بد کردم و دلم نمی خواد اگر و مگر بیارم .چون می دونم همش به خاطر ضعف تقوا و ایمان ماست که زود دربرابر تغییرات اطرافمون تاثیر می گیریم و ....

ای کاش همه ما در هر جا که هستیم ، دوستان و هم صحبتهایی خوب و خداترس داشته باشیم .

امروز دوستم بهم خبر داد که داره مزدوج می شه ، خیلی  خوشحالم کرد ، خیلی ...

خدای من شکر ، شکر ...

دوباره ، همه چیز باختم

چند مدتی به خاطر مسائل  کاری از محیط سالمی که فراهم شده بود ، دور شدم و نتیجه اون ...

دیگه مصمم شدم که به فکر زندگی آینده خودم باشم و به زندگیم سرو سامون بدم .

شاید تا رو براه شدن احوالاتم چیزی ننویسم .

التماس دعا

 امروز داشتم بعد یک هفته به خونه می اومدم ،  بین را ه یک بنده خدایی دیدم که با دیدنش ، خاطراتی به ذهنم رسید که موجب شد بیاد این جملات مصدق بیفتم :   

     من تمنا کردم

                          که تو بامن باشی

                                     و تو به من گفتی :

                           _هرگز

                                   هرگز

                                                      _ پاسخی سخت و درشت

                                                                              و مرا غصه این

                                                          هرگز

                                                                                               کشت

خدای من دلم برای ماه رمضون و روزهایی که بیشتر بیادت بودم تنگ شده .

خدای من دوست دارم به اندازه ......

خدای من جز تو کسی ندارم و جز تو دل به کسی نبستم

شاید بنده خوب تو نباشم اما ...........

الان قطرات اشک و بغض گلوم به من اجازه بیشتر نوشتن نمی ده ولی ..

و ناگهان چه زود دیر می شود  

اللهم اهل الکبریاء و العظمه و اهل الجود و الجبروت و اهل العفو و الرحمه و اهل التقوی و المغفره اسئلک بحق هذا الیوم الذی جعلته للمسلمین عیدا و لمحمد صلی الله علیه و اله ذخرا و شرفا و کرامه و مزیدا ان تصلی علی محمد آل محمد و ان تدخلنی فی کل خیر ادخلت فیه محمد و ال محمد و ان تخرجنی من کل سوء اخرجت منه محمدا و ال محمد صلواتک علیه و علیهم اللهم انی اسئلک خیر ما سئلک منه عبادک الصالحون و اعوذ بک مما استعاذ منه عبادک الصالحون.

اميرالمؤمنين على عليه السلام دريكى از اعياد فطر خطبه‏اى خوانده‏اند و درآن مؤمنان را بشارت و مبطلان را بيم داده‏اند.

«خطبة اميرالمومنين على بن ابى طالب عليه السلام يوم الفطر فقال: ايها الناس! ان يومكم هذا يوم يثاب فيه المحسنون و يخسر فيه المبطلون وهو اشبه بيوم قيامكم، فاذكروا بخروجكم من منازلكم الى مصلاكم خروجكم من الاجداث الى ربكم واذكروا بوقوفكم فى مصلاكم و وقوفكم بين يدى ربكم، واذكروا برجوعكم الى منازلكم، رجوعكم الى منازلكم فى الجنه.

عباد الله! ان ادنى ما للصائمين والصائمات ان يناديهم ملك فى آخر يوم من شهر رمضان، ابشروا عباد الله فقد غفر لكم ما سلف من ذنوبكم فانظروا كيف تكونون فيما تستانفون.» اى مردم! اين روز، روزى است كه نيكوكاران درآن پاداش مى‏گيرند و زيانكاران و تبهكاران درآن مايوس و نا اميد مى‏گردند و اين شباهتى زياد به روز قيامتتان دارد، پس با خارج شدن از منازل و رهسپار جايگاه نماز عيد شدن به ياد آوريد خروجتان از قبرها و رفتنتان را به سوى پروردگار، و با ايستادن درجايگاه نماز، به ياد آوريد ايستادن در برابر پروردگارتان را. و با بازگشت ‏به سوى منازل خود، متذكر شويد بازگشتتان را به سوى منازلتان در بهشت ‏برين. اى بندگان خدا، كمترين چيزى كه به زنان و مردان روزه ‏دار داده مى‏شود اين است كه فرشته ‏اى درآخرين روز ماه رمضان به آنان ندا مى‏دهد و مى‏گويد:

«هان! بشارتتان باد، اى بندگان خدا كه گناهان گذشته ‏تان آمرزيده شد، پس به فكر آينده خويش باشيد كه چگونه بقيه ايام را بگذرانيد.»