یادداشتهای یک گنهکار
ستاره گمشده من ، صدیقه الشهیده .....
توی تموم گرفتاری هام همیشه ، وقتی درمونده می شم تنها چیزی که ارومم می کنه
می دونم که امسال زیاد تلاشی برای خوب بودن و خوب ماندن نکردم ...
اما همیشه بهانه ای برای توسل به شما دارم ...
ازتون کمک خواستم ، و باز تنهام نذاشتید ...
بی بی جان ، همیشه حسرت ایام گذشته رو می خورم ...
و حسرت حضور در کوچه بنی هاشم به دلم مونده...
برام دعا کن و سلام من به مادرم برسون ...
یا علی مددی..
نمی دونم چرا همون قدر که در حفظ دوستی و ارتباط با دوستان و اطرافیان در زندگی واقعی و دنیای مجازی تلاش میکنم به پایداری دوستی و وصل تو نمی پردارم ..
خدای من دلم برای روزها و شبهایی که تو تنهاترین دوست و همراز من بودی ، تنگ شده ..
خدای من دلم برای لحظاتی که به شکر الطاف و عنایات بی حد تو مشغول بودم ، تنگ شده ...
دلم هوای یک اشک صادقانه و خالصانه کرده ...
خدای من توی این دنیای غریب و پر از فریب تنها امیدم به رهایی از گرداب هلاک ، توجه توست ...
من تنها نذار و همراه من باش ...
خدای من کمکم کن در رابطه با دیگران همونی باشم که تو می خوای ..
نه اونی که نفس سرکش و هوس پیشه ام طلب می کنه ...
با همه غفلت و حیرتی که به اون مبتلا شدم بارهم وقتی جنبش برگ صنوبرهای کنار خونه می بینم بیادت گریه می کنم ..
هنوز وقتی به طلوع خورشید نگاه می کنم ، سرم بلند می کنم و اسمون خیره می شم و ازت تمنای یک نگاه ربوبی دارم ...
خدای من ای کاش همیشه برای تو نفس می کشیدم و هیچ وقت اسیر این دنیای هزار چهره نمی شدم ...
خدایا به دوستام کمک کن تا خوب باشند و خوب زندگی کنند ...
دوست دارم ...
